در 15 سال گذشته دنیای مجازی سازی پیشرفت قابل توجهی نموده است و به این معنی است که تقریبا کمبود ی در این فضا وجود ندارد و به عنوان یک راه کار و راه حل جامع پیش روی همه مدیران قرار دارد. شرکت های زیادی در این زمینه در حال فعالیت اند که VMware، Microsoft، Citrix و Oracle از باقی بهتر بوده اند. اما قبل از انتخاب محصول و شرکت باید بدانید به دنبال چه راهکاری میگردید. اگر دانش و تجربه ای در زمینه شبکه و کامپیوتر دارید و هنوز به سمت مجازی سازی نرفته اید این نوشته شروع خوبی برای شما است.

مجازی سازی در محیط میز کار (Workstation)

تقریبا تمامی فعالان عرصه شبکه و کامپیوتر با این تکنولوژی آشنایی دارند. این راهکار معمولا روی ایستگاه کاری فعلی شما (Microsoft Windows، Linux، Apple OS X) قابل نصب است و به شما اجازه می دهد تا محیط مجازی خود را بر پا سازید. و می توانید چندین سیستم عامل را توسط آن، در کنار یکدیگر نصب نمایید. وسعت این محیط مجازی به قدرت سخت افزار و منابع سیستمی شما محدود است. برخی از این نرم افزار ها عبارتند از:

  • Oracle’s VirtualBox
  • VMware Workstation
  • VMware Fusion
  • Parallels Desktop
  • Microsoft Virtual PC

مجازی سازی سرور ها (Servers Virtualization) یا مجازی سازی در لایه سیستم عامل

یکی از حرکت های بزرگ در حوضه مجازی سازی در 15 سال اخیر مجازی سازی سرور ها است. مجازی سازی سرور ها را به صورت معکوس برسی می کنیم، هر سیستم عامل سرور برای نصب نیازمند سخت افزار فیزیکی است، با برسی معایب نصب سیستم عامل سرور به صورت مستقیم بر روی سخت افزار به مزایای این راهکار پی می بریم. مقدار منابع سخت افزاری که به این سرور ها اختصاص داده می شود معمولا بسیار زیاد است باعث هدر رفتن منابع و انرژی می شوند. (مثل: فضای ذخیره سازی، توان مصرفی برق)

استفاده از سیستم عامل های سرور به صورت مستقیم بر روی سخت افزار باعث عدم استفاده از منابع سخت افزار است و معمولا سخت افزار ها به صورت بهینه مورد استفاده قرار نمی گیرند. در مورد پردازنده ها و حافظه این مورد بسیار مشهود است. هزینه بسیار زیادی برای سخت افزار ها پرداخت می شود و با نصب سیستم عامل سرور بر روی سخت افزار عملا از آن ها استفاده ای نمی شود.

در اکثر ساختار ها، هر سرور شامل فضای ذخیره سازی است که برای آن در نظر گرفته شده است و این فضا صرفا برای همان سرور و کاربران آن سرور قابل استفاده است، نه سایر سرور های مجموعه. اما انقلاب مجازی سازی سرور ها به همین جا ختم نمی شود و شامل موارد بسیار دیگری است که چکیده آن به این صورت است.

تخصیص منابع سخت افزار به صورت پویا و ثابت، فرض کنید می خواهید برای افزایش کارایی یک سرویس دهنده مجازی میزان حافظه آن را افزایش دهید، در محیط مجازی در زمان کوتاهی می توانید این کار را انجام دهید بدون آنکه در سرویس دهی سرور اختلالی ایجاد شود یا حتی مجبور شوید آن را راه اندازی مجدد نمایید.

فضای ذخیره سازی بین چندین سیستم عامل به اشتراک گذاشته می شود.

و موارد بسیاری که در حوصله (مبانی مجازی سازی) نیست.

هایپروایزر های زیر از این دسته اند:

  • VMware vSphere / ESXi
  • (Microsoft Windows Server 2012 Hyper-V (or the free Hyper-V Server 2012
  • Xen / Citrix XenServer
  • (Red Hat Enterprise Virtualization (RHEV
  • KVM

مجازی سازی در لایه ذخیره سازها

معمولا در دیتا سنتر ها برای ذخیره سازی اطلاعات از سخت افزار های مجزا استفاده می شود که SAN ها و NAS ها را شامل می شود. برخی از آنها بر پایه ترافیک شبکه ای (iSCSI) و برخی از آنها بر پایه (FC | Fiber Channel) هستند که هزینه زیادی را در بر دارند. “هرچند استفاده از این سخت افزار ها در محیط مجازی نیز بسیار مفید بوده و توصیه می شود.” اما برخی از فعالان در زمینه مجازی سازی اقدام به ارائه راه کارهایی در این زمینه نموده اند که در کاهش هزینه ها بسیار موثر اند. در این راه کار ها فضای ذخیره سازی هر سرور (Local Storage) می تواند میان چندین سرور به اشتراک گذاشته شود و NAS ها و SAN ها را شبیه سازی نماید. در واقع سه سرور را فرض کنید که علاوه بر اطلاعات خود شامل یک کپی از اطلاعات سایر سرور ها نیز باشد و در زمان بروز خطا قادر هستند بدون وقفه سرویس دهی کنند. نرم افزار هایی از این دست عبارتند از:

  • VMware Virtual SAN (محیط های بزرگ)
  • VMware Virtual Storage Appliance (محیط های کوچک و متوسط)
  • iXsystem Appliance

مجازی سازی در لایه میز کار (Desktop Virtualization)

بیشتر آشنایان با کامپیوتر ها حداقل یکبار آن را تجربه کرده اند و با آن آشنایی دارند. شرکت مایکروسافت سال ها ست که این قابلیت را در نسخه های مختلف ویندوز گنجانده است. RDP یا همان Remote Desktop Protocol مثالی است از مجازی سازی میز کار که نسخه کامل تر و کارا تر آن نیز تحت عنوان Microsoft Terminal Service سال ها ست که عرضه شده و قابل استفاده است. در این راهکار یک سرور با توان بالا جهت فراهم آوری میز کار ها مورد استفاده قرار می گیرد و کاربر از هر کجا می تواند به میز کار یکتا ی خود وصل شود و امور خود را انجام دهد. فرض کنید به یک میز کار در محیط سازمان وصل شده اید و امور خود را انجام می دهید، سپس از آن خارج شده و در مسافرت، منزل (بسته به سیاست های شرکت) یا هر جای دیگر به همان میز کار وصل شده و کار های خود را از سر می گیرید. این قابلیت از مزیت های رایانش ابری نیز محسوب می شود. در این سیستم حتی می توان از سیستم عامل دیگری (تلفن هوشمند، تبلت و …) نیز به میز کار خود وصل شوید.

از این دست نرم افزار ها:

  • Microsoft Terminal Server | Microsoft Desktop Service 2012
  • Microsoft Remote Desktop
  • Citrix
  • VMware Horizon View
  • 2X

می توان برشمرد.

مجازی سازی نرم افزار

تفاوت آن با “مجازی سازی میز کار” این است که بجای آنکه کل میز کار در اختیار کاربر قرار گیرد فقط برنامه مورد نیاز او در اختیارش قرار می گیرد و نرم افزار در سمت سرور اجرا شده و از منابع سرور استفاده می شود و در اختیار کاربر قرار می گیرد.

برخی فعالان در این حوضه:

  • Microsoft Terminal Server | Microsoft Desktop Service 2012
  • Microsoft Remote Desktop
  • Citrix Xen App
  • Microsoft Windows XP-Mode
  • قابلیت Unity در VMware Workstation

مجازی سازی در لایه شبکه

در این نوع از مجازی سازی عناصر متفاوتی را می توان مجازی سازی نمود. مانند روتر ها، سوییچ ها، دیواره های آتش و … . تمامی موارد مجازی سازی توضیح داده شده از این نوع مجازی سازی که “مجازی سازی در لایه شبکه” نام دارد. استفاده می کنند. مثلا در “مجازی سازی در لایه میز کار” سخت افزار شبکه به صورت مجازی برای هر نشست کاربر ایجاد می شود که وابسته به سخت افزار فیزیکی سرور است. در “مجازی سازی در لایه سیستم عامل” سیستم عامل ها با استفاده از کارت شبکه مجازی خود با سخت افزار فیزیکی در ارتباط هستند. برخی از قابلیت های این نوع مجازی سازی با نوع سخت افزاری آن در این زمینه برابری می کنند.

قابلیت ها یی همچون:

  • QOS | Quality of Service
  • ACL | Access Control List
  • VLAN | Virtual LAN
  • و بسیاری دیگر

خلاصه

دنیای مجازی سازی بسیار گسترده است و پرداختن کامل به آن حتی در چندین کتاب نیز میسر نخواهد بود نوشته پیش رو شروعی بود برای آشنایی شما با این عرصه.

در میکروتیک می توانیم اینترفیس های آن را bridge کنیم که با این کار اینترفیس هایی که bridge شده اند پورت میکروتیک روی آن اینترفیس مانند یک سویچ عمل می کند. ولی دقت داشته باشید که بریج در میکروتیک به صورت نرم افزاری پیاده شده از این رو هم این عمل بر روی پردازنده بار ایجاد میکند و هم اینکه بازدهی بالایی نخواهد داشت در واقع استفاده از روتر به عنوان سوئیچ کار درستی نیست ولی بریج کردن اینترفیس های وایرلیس و اترنت در روتر ها بسیار معمول می باشد.

نحوه bridge کردن اینترفیس ها و پورت ها در میکروتیک

برای ساخت یک بریج از منو سمت راست گزینه بریج را انتخاب می کنیم سپس در تب بریج یک اینترفیس ADD میکنیم برای اینکار روی دکمه ADD کلیک کرده سپس یک نام به آن اختصاص می دهیم.وسپس ok می کنیم.

bridge 1

bridge 2

در ادامه به تب port می رویم . با کلیک روی ADD می توانید پورت ها را به یک بریج اختصاص دهید.

bridge 3

با استفاده از command می توانیم به صورت زیر همین کار را انجام بدهیم.

[admin@MikroTik] > interface bridge add name=test1
[admin@MikroTik] > interface bridge port add interface=ether2 bridge=test1
[admin@MikroTik] > interface bridge port add interface=ether3 bridge=test1

آموزش شبکه

شاید نامی که برای شبکه وایرلس انتخاب می‌کنیم، خیلی مهم به ‌نظر نرسد، اما در واقع پنجره‌ای است برای معرفی ما به یک دنیای مرتبط و متصل به‌هم. یکی از مواردی که هر فرد بعد از خرید یک روتر و انجام تنظیمات آن باید در موردش تصمیم بگیرد، انتخاب نام برای شبکه وایرلس است. معمولاً نام‌هایی که انتخاب می‌شوند، گویای شخصیت کاربر هستند.

نوع رفتار و شخصیت هر کس بر نام‌هایی که انتخاب می‌کند، تأثیر می‌گذارد. اما چه چیزی باعث می‌شود یک ویژگی فنی ساده به یک بیلبورد شخصی تبدیل شود؟ امبر برتون یکی از سخنرانان ارشد در حوزه ارتباطات و رسانه‌های دیجیتال که در حال حاضر مشغول تحقیق و بررسی روی هویت‌های دیجیتالی است، نام‌گذاری شبکه‌های وایرلس را به تی‌شرت دیجیتالی تشبیه می‌کند.

«همه ما در دوران نوجوانی دوستانی داشتیم که تی‌شرت‌‌هایی با طرح‌های خاص به‌ تن می‌کردند. معمولاً جمله‌هایی روی این لباس‌ها نوشته می‌شود که عکس‌العمل عموم را در پی خواهد داشت.»

البته در بین نام‌هایی که برای روتر انتخاب می‌شوند، می‌توان به مواردی اشاره کرد که عمداً و برای آزار و اذیت سایرین انتخاب می‌شوند. اما اکثر آن‌ها تاحدودی محرمانه هستند. چرا ما همیشه اسم‌های خاصی را انتخاب می‌کنیم و این نام‌ها گویای چه چیزی از وجود ماست؟ برتون اعتقاد دارد نام‌هایی که ما انتخاب می‌کنیم در واقع تلگراف کردن شخصیت و هویت‌ خودمان بر اساس شرایطی است که داریم. «این کلمات بیان‌کننده روشی است که دوست داریم خودمان را معرفی کنیم و نشان دهیم.»

اگر یک اسم مضحک یا یک عبارت جالب از زبانی که به آن گویش می‌کنیم را انتخاب کنیم، در واقع در حال پخش هویت خود هستیم.

اما وقتی صحبت از نام شبکه به میان می‌آید، کمی اوضاع پیچیده می‌شود. نه‌ تنها از طریق اسمی که برای شبکه انتخاب می‌کنیم در حال برقراری ارتباط با دنیای بیرون هستیم، بلکه از دیگران می‌خواهیم خود را با آن تطبیق دهند و بپذیرند.

برتون می‌افزاید: «انتخاب نام‌های غیرمعمول و عجیب، بیشتر شرایط صاحب آن را بازگو و دریافت‌کننده را مجاب به پذیرفتن آن می‌کند. چون دریافت‌کننده چاره‌ای جز کلیک کردن و پذیرفتن آن ندارد.»

به‌عنوان مثال، اگر کسی در تگزاس امریکا یک نام نژادپرستانه را برای شبکه خود انتخاب کند، باعث تعجب دیگران نمی‌شود، بلکه باعث طبیعی شدن شرایط و قبول همکاری از طرف دیگران است.

فردریکو میلز که در زمینه دیجیتال مارکتینگ فعالیت دارد، به‌منظور تحقیق در این خصوص «پروژه وای‌فای برلین» را راه‌اندازی کرد: نقشه‌‌ای از شهر برلین با انبوهی از نام‌های شبکه که در هم تداخل کرده‌اند. وی زمانی‌که در تلاش بود یک ارتباط وای‌فای را از گوشی خود در داخل قطار برقرار کند، به فکر راه‌اندازی چنین پروژه‌ای افتاد. همین ‌طور که قطار در حال عبور از داخل شهر بود، نام‌ها دائم در حال تغییر بودند؛ برخی خنده‌دار، برخی شخصی و برخی اسرارآمیز.

«همین ‌طور که قطار در حال عبور از داخل شهر بود، نام‌ها دائم در حال تغییر بودند؛ برخی خنده‌دار، برخی شخصی و برخی اسرارآمیز. از این ایده که خیابان‌ها مجموعه‌ای از پیام‌های محرمانه به نقاط مخلتف دنیا بودند، لذت بردم.»

وای‌فای شخصی میلز EasyBox-876524 نام دارد. وقتی از او سؤال شد این نام چه چیزهای را درباره او بازگو می‌کند، وی گفت: «من به‌ قدری تنبل هستم که حوصله ندارم یک نام را عوض کنم.»

ولی پروژه وی دنیایی از نوآوری‌های مبتنی بر روتر را نمایان ساخته است. میلز می‌گوید: «محبوب‌ترین من آن‌هایی هستند که پیامی را به همسایه‌های خود انتقال می‌دهند: “لطفاً صدای موسیقی خود را کم کنید!” “نزدیک سوپرمارکت سر و صدا خیلی زیاد است!” و “فرزندان بی‌ادبی دارید!”.»

تحقیقات میلز باعث آشکار شدن فعل و انفعالات عجیبی هم شده است. برخی از نام‌هایی که در یک منطقه استفاده شده شباهت زیادی به ‌هم دارند و همگی معنای مشابهی دارند. به ‌همین دلیل، وی و همکارانش در حال رمزنگاری کردن از این نام‌‌ها هستند.

به‌ عنوان مثال، یکی از این نام‌ها Prinzessin Anabell بود که بعداً مشخص شد نام یک کاراکتر انیمیشنی در یکی از برنامه‌های کودک کشور چک‌اسلواکی است. Reichts Nach Genf یکی دیگر از این نام‌ها است که ارجاعی به یک داستان مصور بسیار جنجالی است.

در حالی‌ که نام روترها می‌تواند برای انتقال پیام‌های جالب، خنده‌دار یا شخصی استفاده شود، اما زمانی ‌که به‌ دست هکرها بیافتد، شرایط فرق می‌کند و می‌تواند کمی خطرناک باشد.

آرون سینگر مدیر سرویس تحویل در Pulsar Online که یک شرکت امنیت اینترنتی است، توصیه می‌کند پیش از کلیک کردن روی چیزی که به‌ نظر یک وای‌فای با دسترسی باز است، خوب فکر کنید.

«شاید هکرها یک هات‌اسپات وای‌فای ساختگی با نام BT Openreach را تنظیم کرده باشند. وقتی شما با کلیک آن را انتخاب می‌کنید، اطلاعات مربوط به بانک‌داری اینترنتی یا شبکه‌های اجتماعی خود را بارگذاری می‌کنید. در حالی‌ که هکرها پشت پرده در حال دزدیدن اطلاعات شما هستند. آن‌ها حتی می‌توانند خود را در ظاهر روتر شخصی شما جا بزنند. این‌ها از جمله مواردی است که اتفاق می‌افتد.»

علاوه بر تمام مسائلی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، یک دلیل دیگر هم برای انتخاب نام‌ها دخیل است. با این‌که خیلی از نام‌هایی که برای شبکه‌های وای‌فای انتخاب می‌شوند بر اساس اتفاقات خنده‌دار یا با مضمون در آن برهه از زمان هستند، اما در نهایت همه این نام‌ها زودگذر و فانی هستند. شعاری که امروز به ‌نظر ما جالب می‌آید خیلی زود تکراری، خسته‌کننده و بی‌معنا می‌شود. انسان‌ها همواره در حال ارزش‌گذاری‌های دوباره بر روی چیزهایی هستند که آن‌ها را به دنیای عظیم بیرون معرفی می‌کند. حتی کسی که در تگزاس امریکا زندگی می‌کند و امروز دارای عقاید نژادپرستانه است، ممکن است بعد از مدتی به اشتباهات خود پی ببرد و وقتی این اتفاق بیافتد، تغییر تنها به اندازه یک کلیک فاصله دارد.

شما می توانید با فعال کردن IP Forwarding در ویندوز، کامپیوتر خود را به یک روتر تبدیل کنید. برای اینکه کامپیوتر خود را به روتر تبدیل کنید لازم است IP Forwarding را در ویندوز فعال کنید که در این مقاله نحوه انجام این تنظیمات را به شما کاربران محترم آموزش می دهیم.

1- RUN را باز کنید.
2- regedit را برای اجرا کردن رجیستری، تایپ کنید.

regedit

3- سپس به آدرس زیر مراجعه کنید:

 HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEM\CurrentControlSet\Services\Tcpip\Parameters

4- در سمت راست بر روی IPEnableRouter دوبار کلیک کرده و Value data را بر روی 1 قرار داده و سپس OK کنید.

ipenablerouter

5- سپس در RUN را از منوی start باز کنید و Services.msc را تایپ کنید.

regedit 1

6- بر روی گزینه ی Routing and Remote Access کلیک راست کنید و properties را باز کنید و در قسمت Startup Types ، Automatic را انتخاب کنید و سپس Start و OK کنید.

درباره مااطلاعات بیشتر درباره لاوین سیستم

لاوین سیستم تیمی متشکل از نیروهای جوان و پر انرژی می باشد. شبکه،دوربین مداربسته و ساعت حضور و غیاب  تخصص های اصلی ما هستند.

ادامه مطلب

اطلاعات تماستماس با لاوین سیستم

ایران - تبریز
بازار کبود

www.lawin.ir

info@lawin.ir

  5524 041-3526

JoomShaper